Trailrun Poort van Heuvelland 2026: Winterse tocht door Zuid-Limburgs heuvelland

24 km | 260 D+ | 2:14 uur | Beek – Spaubeek – Genhout

Met Victoria (23) en Matthias (21) 

Een trail als familietraditie

Sinds we in 2024 voor het eerst samen een trail liepen in het Duitse Sauerland, is het een vast ritueel geworden: minstens één keer per jaar trekken Victoria, Matthias en ik eropuit voor een uitdagende route. Deze keer kozen we voor de Poort naar het Heuvelland, georganiseerd door AV Caesar – een club met een stevige reputatie op atletiek gebied. En nu is dat ook van toepassing op deze goed georganiseerde loopwedstrijd. De 24 kilometer met 260 hoogtemeters klonk me als muziek in de oren. Dichtbij de plek waar ik ben opgegroeid en tegelijkertijd een parcours over landwegen en paadjes waar ik nog niet eerder ben geweest.

De route: holle wegen, open velden en een vleugje avontuur

De looptocht voert door het begin van het Zuid-Limburgse heuvelland – daarom de Poort naar het Heuvelland. Het is een gebied dat ik goed ken maar dat ik zo op een nieuwe manier ervaren kon al rennend met dochter en zoon. Wat vond ik er zo interessant aan?

• Holle wegen: Smalle, kronkelende paden tussen hoge wallen. Hier moest ik even vertragen, niet alleen om te genieten, maar ook om de winegums en dropjes bij de verzorgingspost naar binnen te kunnen werken.
• Open velden: Bij Spaubeek en Genhout strekken zich de witte velden uit, met hier en daar een boerderij of een bossage in de verte. De koude lucht was best fris hoewel de zon genoeg warmte gaf om door te lopen. ‘Kaiserwetter’ zouden ze dit weer in Oostenrijk noemen.
• Klimmetjes: De 260 hoogtemeters zitten verborgen in korte, steile stukjes. Dat is genoeg om mijn hartslag flink op te jagen, maar niet zo zwaar dat ik moest wandelen. Een fijne route dus voor een lichte berg-trail te oefenen!

Mijn Garmin Forerunner 955 Solar (automatisch gesynct met Strava) toonde een mooi constant tempo met uitschieters omlaag op de klimmetjes.

Organisatie was in handen van AV Caesar

Atletiek Vereniging Caesar heeft ervaring met het organiseren van wedstrijden en dat merk je:

✅ Bewegwijzering. Geen moment twijfel, zelfs niet bij de splitsingen in het bos. De gele bordjes met pijlen hingen duidelijk bij én na de kruising. De pijlen waren groot genoeg om vanaf afstand te kunnen zien.

✅ Verkeersregelaars: Op de drukke punten (met name bij de doorgangen over de doorgaande wegen) stonden de stewards klaar om het verkeer te regelen. Een kleine moeite, maar het voelt veilig en het was indrukwekkend om te zien hoeveel vrijwilligers vriendelijk de lopers begroetten – en ook waarschuwden voor gladheid.

✅ Sfeer: Enthousiaste mensen, vlaaien bij de finish, vriendelijke stewards, aanmoedigend publiek langs het parcours, de vrolijke speaker bij de finish die de namen en woonplaatsen van de lopers noemde. Precies wat je wilt bij een familie-trail.

Onze ervaringen

Victoria en ik liepen de trail in 2:14 uur. Matthias was sneller en liep de afstand in 2 uur. Met deze tijden zijn we dik tevreden, vooral omdat de omstandigheden niet makkelijk waren vanwege de sneeuw en de gladheid.

Het weer in Zuid-Limburg werkte bovendien goed mee – dit in tegenstelling tot de rest van Nederland waar sneeuw met bakken uit de hemel kwam. Het was zonnig en koud (-1°C bij de start); er was geen sneeuwval onderweg. En er waren geen valpartijen – een wonder, gezien de gladde stukken. Ik had gelukkig goede schoenen aan (ik liep op mijn Brooks Caldera 8) en deed het verder ook voorzichtig aan.

Film

Tijdens de race heb ik enkele filmpjes gemaakt met mijn telefoon. Die heb ik samengevoegd tot één korte film.